Voorraad

Het voorraadscherm laat zien waar de leermiddelen van het bestuur op dit moment liggen: centraal, onderweg, op een schoolplank, of bij een leerling in de tas. Het rekent één ding uit en beschrijft de rest: wat er terug kan naar de uitgever. Alle andere getallen zijn een toestand — niet goed, niet fout.

Dit is niet het voorraadoverzicht

Er zijn twee voorraadschermen in Wimpel en ze geven andere getallen. Dat is geen fout — ze beantwoorden andere vragen uit andere bronnen.

Het verschil tussen de twee totalen is echt en kan in de duizenden lopen. Het operationele scherm telt wat er bruikbaar is voor de komende uitgifte; dit scherm telt elke post die ooit geboekt is en nog niet is afgevoerd. Leg ze niet naast elkaar met de verwachting dat ze op elkaar uitkomen.

De twee eenheden die je uit elkaar moet houden

Dit is het belangrijkste onderscheid op het hele scherm, en het is de bron van vrijwel elke vraag erover.

Ze worden nergens bij elkaar opgeteld, en er staat ook nooit een percentage over de twee samen — dat zou twee tellingen mengen. Elke kop op het scherm noemt daarom zijn eenheid.

De vijf plekken

Alles wat het bestuur bezit staat op precies één van deze plekken. Samen zijn ze de hele voorraad.

De eerste drie vormen samen de weg die materiaal aflegt; digitaal en uitval staan er los naast, want ze zijn niet ergens naartoe onderweg. Wat er bij de leerlingen in de tas zit is het einde van die weg en telt in leermiddelen.

Het bord

Waar het is

De weg van centraal naar de tas, in de volgorde waarin materiaal hem aflegt. Onder elke plek staat een balkje met de herkomst van wat daar ligt: donker is bij een uitgever gekocht, licht is overgenomen voorraad. Die verhouding verschilt sterk per plek, en dat is precies waarom hij per plek gemeten is en niet bestuursbreed uitgesmeerd.

De positie naar de leerling staat leeg en niet op nul. Uitgiftes die klaarstaan maar nog niet bij de leerling zijn, bestaan als toestand — maar ze worden nog nergens geboekt. Nul zou beweren dat er niets klaarstaat, en dat weten we niet.

Wat de plank waard is

De inkoopwaarde van alles wat er ligt, met de verkoopwaarde en het kortingspercentage eronder. Daaronder dezelfde tweedeling als in de weg: ingekocht tegenover al in bezit, plus een gearceerde regel voor de stuks waarvan de herkomst niet is toe te rekenen. De drie regels tellen op tot de plank.

Herkomst

Wat er dit jaar is binnengekomen, in leermiddelen. Dat is een stroom en geen voorraad: het gaat over het hele jaar, niet over wat er nu nog ligt. Drie regels — bij een uitgever gekocht, overgenomen uit de tassen, en op de scholen geteld — waarvan de laatste twee dezelfde kleur dragen, want het zijn twee wegen naar hetzelfde: voorraad die niet is ingekocht.

Levensfase

Wat er nog op een leermiddelenlijst van dit jaar staat, en wat niet meer. In stuks. Van de lijst af zijn is een toestand en geen fout; het staat daarom gedempt en niet in een waarschuwkleur.

Retourkandidaat

De enige kaart waar iets te beslissen valt. Zie Wat retour mag hieronder, en Per uitgever voor de uitsplitsing.

Wat er buiten valt

Vier meetvoorbehouden bij de bedragen erboven: stuks zonder prijs, stuks met prijs maar zonder korting, het aantal titels waarop dat prijsgat zit, en uitgiftes zonder schooljaar. Ze staan als aantal en nooit als € 0: een boek zonder prijs is er wel, het bedrag is alleen onbekend. Als nul zou het de waarde omlaag trekken, en dat is de verkeerde kant om te leunen bij een bezitting.

Waar het precies ligt

Twee beelden onder één kop. Bovenin de vier plekken die geen school zijn, elk met zijn aandeel in het geheel en zijn eigen herkomst. Daaronder een spreidingsas: één stip per schoollocatie, geplaatst op de verhouding tussen wat er op de plank ligt en wat er bij de leerlingen van die school in omloop is. De oppervlakte van een stip is de waarde op die plank.

Die as staat logaritmisch, want de spreiding is enorm: de grootste locatie heeft honderden malen de mediaan. Locaties met een lege plank staan links, los van de as — nul heeft op een logschaal geen plaats.

Hoe het zo klein werd

De voorraadcurve over het seizoen: oplopen tot de piek, dan leeglopen in de uitgiftegolf. De as staat op het registratiemoment en niet op de boekdatum, want oudere regels dragen de besteldatum en dan lijkt de hele zomerproductie in één weekend te gebeuren.

Hoe we tellen

Deze regels gelden overal op het scherm. Ze staan ook in de app zelf, onder de knop Over deze cijfers rechtsboven.

Stuks en leermiddelen zijn niet hetzelfde

Een combi is één leermiddel en meerdere stuks. De plank en de levensfase tellen in stuks; de tas, de instroom en de retourkandidaat in leermiddelen. Die twee worden nergens bij elkaar opgeteld, en ook geen percentage over de twee samen.

De prijs valt op het fysieke deel

Een combi ligt uit elkaar: het boek op centraal of op school, de licentie op digitaal. De hele combiprijs hangt aan het fysieke deel. Digitale stuks dragen daarom € 0. Dat is geen ontbrekende prijs maar een keuze — anders zou dezelfde combi twee keer meetellen.

Een combi telt voor zijn volle prijs

Er is een tweede manier om dezelfde voorraad te waarderen: per losse regel, met de prijs van elk onderdeel apart. Dezelfde stuks, dezelfde inkoopprijzen, alleen een andere combiregel — en een andere uitkomst. Het scherm kiest de volle combiprijs; het alternatief staat in de toelichting genoemd, zodat de rekenkeuze zichtbaar is zonder de kop in een bandbreedte te veranderen.

Wat we wel en niet kunnen meten

Herkomst is een toerekening, geen exemplaartelling

Ingekocht tegenover al in bezit wordt per plek bepaald uit wat daar is binnengekomen, en binnen een plek naar rato per titel. Het aandeel per plek is exact; welk exemplaar er precies ligt, is niet te zeggen. Wie vraagt "is díe stapel nou gekocht of overgenomen" krijgt geen antwoord — de vraag is met deze bron niet te beantwoorden.

Waar de overgenomen voorraad binnenkwam

Een deel van de voorraad is niet gekocht maar overgenomen. De vorige leverancier nam de boeken uit de tassen terug — ingelezen als inkooporder op die leverancier, binnengekomen op de centrale bak. Op de scholen is geteld wat er lag, als correctiepost op de school zelf. Wat daarvan is blijven liggen, staat als verdeling onder elke plek in de weg.

De levensfase kijkt niet verder terug dan vorig jaar

Er zijn twee jaargangen leermiddelenlijsten, meer niet. Van een titel die doorloopt is daarom niet te zeggen waar in de methodecyclus hij zit — wanneer een school een methode invoerde, ligt nergens vast. Een school voert niet elk jaar een nieuwe methode in, dus dat verschil bepaalt of restvoorraad dood is of juist vroeg. Die vraag beantwoordt dit scherm niet.

Wat retour mag

Retourrecht bestaat alleen over inkoop bij een uitgever

Over overgenomen voorraad is niets afgesproken: er staat dit jaar geen inkoop bij een uitgever tegenover. Dat is een afschrijf- of herverdeelvraag en geen retourvraag. De retourkaart zet die twee daarom onder een streep uit elkaar.

Het percentage dat een uitgever terugneemt komt van de catalogus, naast de korting. Is er niets vastgelegd, dan staat er een streepje en geen aanname — en op het bord een gearceerd blokje, want dan weten we simpelweg niet of het terug mag. Zie Per uitgever voor het instellen en aflezen daarvan.

Kandidaat is geen besluit

Kandidaat betekent dat je het dit jaar niet nodig had, niet dat het weg moet. Wat nog op een lijst staat is volgend jaar waarschijnlijk gewoon weer nodig. Dat een titel van de lijst af is of dat er een nieuwere druk bestaat, weegt mee in de afweging of je werkelijk terugstuurt — het maakt de kandidaat niet groter of kleiner.

Verder lezen

Rechten